Węglowodory nienasycone
Węglowodory nienasycone to organiczne związki chemiczne, należące do grupy węglowodorów, które zawierają jedno lub kilka podwójnych lub potrójnych wiązań chemicznych. Wśród węglowodorów nienasyconych wyróżniamy przede wszystkim alkeny, które zawierają wiązania podwójne węgla i alkiny, zawierające potrójne wiązania węgiel-węgiel. Alkeny dzielą się na dieny zawierające dwa wiązania podwójne, alleny, w których występują skumulowane układy wiązań podwójnych, dieny sprzężone, w których dwa wiązania podwójne przedzielone są jednym pojedynczym, polieny, w których występują więcej niż dwa wiązania podwójne. Alkeny to węglowodory nienasycone, które podobne są do alkanów(węglowodorów nasyconych) ze względu na stan skupienia, barwę, zapach i rozpuszczalność w wodzie. Różnica pomiędzy nimi polega głównie na tym, że alkeny (węglowodory nienasycone) wykazują dużo większą reaktywność w stosunku do alkanów (węglowodory nasycone). Wynika to przede wszystkim z tego, że węglowodory nienasycone w swoich cząsteczkach posiadają słabe wiązania. Charakterystyczna dla alkenów jest reakcja przyłączania-addycji, która prowadzi w efekcie do powstania produktu nasyconego.